یا یخی بس سوخته از درد این

ازبن هر موی این کس نه به تیغ

می چکد خون می نگارد ای دریغ

آتشی باشد فسرده مرد این

مرد حیران چون رسد این جایگاه

در تحیر مانده و گم کرده راه

هرچ زد توحید بر جانش رقم