هیچ شک نبود که بگشاید کسی

صوفیش گفتا؛که گفتت خسته باش

در چو می دانی برو، گو بسته باش

بر در بسته چو بنشینی بسی

کار تو سهل است و دشوار آن من

کز تحیر می بسوزد جان من

نیست کارم رانه پایی نه سری