لطف کن با او که قهر تو کشید

پیش آن سرگشته خون خوار شو

مستمند خویش را آواز ده

بی دل تست او، دل او بازده

نوش خور با او که زهر تو چشید

از رهش برگیر سوی گلشن آر

چون بیایی، با خودش پیش من آر