نوش خور با او که زهر تو چشید

مستمند خویش را آواز ده

بی دل تست او، دل او بازده

لطف کن با او که قهر تو کشید

از رهش برگیر سوی گلشن آر

چون بیایی، با خودش پیش من آر

رفت آن شه زاده یوسف جمال