نرگس افسون گرش در دلبری

در سر هر موی صد اعجوبه داشت

بود بر شکل کمانش ابرویی

خود کجا بد آن کمان را بازویی

کرده از هر مژه ای صد ساحری

لعل او سرچشمه آب حیات

چون شکر شیرین و سرسبز از نبات