که بی کردن کار گفتار چند

بدان رزمگه بر شود نام تو

ز پیران برآید همه کام تو

بدو گفت هومان ببانگ بلند

یکی داستان زد جهاندار شاه

بیاد آورم اندرین کینه گاه

که تخت کیان جست خواهی مجوی