پشت دست از دست برمی کند او

بر سر آن کشته می نالید زار

خون او در روی می مالید زار

خویش را در خاک می افکند او

گر شمار اشک او کردی کسی

بیشتر بودی زصد باران بسی

جمله شب بود تنها تا بروز