آمد از پرده برون چون مه ز میغ

بود پنهان آن وزیر آن جایگاه

شد بیاراست آن پسر را در نهان

پس فرستادش بر شاه جهان

پیش خسرو رفت با کرباس و تیغ

در زمین افتاد پیش شهریار

همچو باران اشک می بارید زار