چند گویم چون نیم من مرد این

بر کسی فخری نمی آرم بدین

خویش را مشغول می دارم بدین

گرچه از دل نیست خالی درد این

این همه افسانه بیهودگیست

کار مردان از منی پالودگیست

دل که او مشغول این بیهوده شد