نیستم من در شمار تو برو

گر ز هر کس دست گیری آمدی

مور در صدر امیری آمدی

دست گیری نیست کار تو، برو

شیخ در خاک اوفتاد از درد او

سرخ گشت از اشک روی زرد او

ای همه تو ناگزیر من تو باش