شیخ در خاک اوفتاد از درد او

مور در صدر امیری آمدی

دست گیری نیست کار تو، برو

نیستم من در شمار تو برو

سرخ گشت از اشک روی زرد او

ای همه تو ناگزیر من تو باش

اوفتادم دست گیر من تو باش