چون کنیم ای جان بگو این عشق مادرزاد را

هر چه بیدادست بر ما ریز کاندر کوی داد

ما به جان پذرفته ایم از زلف تو بیداد را

گیرم از راه وفا و بندگی یک سو شویم

زین توانگر پیشگان چیزی نیفزاید ترا

کز هوس بردند بر سقف فلک بنیاد را

قدر تو درویش داند ز آنکه او بیند مقیم