در وصالت بودم از صفرا و از سودا تهی

نیست بی دیدار تو در دل شکیبایی مرا

نیست بی گفتار تو در دل توانایی مرا

کرد هجران تو صفرایی و سودایی مرا

عشق تو هر شب برانگیزد ز جانم رستخیز

چون تو بگریزی و بگذاری به تنهایی مرا