نیست جای ناله از معشوق هر جایی مرا

چشمه خورشید را از ذره نشناسم همی

نیست گویی ذره ای دردیده بینایی مرا

از تو هر جایی ننالم تو هر جایی شدی

گاه پیری آمد از عشق تو بر رویم پدید

آنچه پنهان بود در دل گاه برنایی مرا

کرد معزولم زمانه گاه دانایی و عقل