می نهم جان را و دل را خارها

نیستم با درد عشقت لحظه ای

خالی از غمها و از تیمارها

بر امید روی چون گلبرگ تو

تا سنایی بر حدیث چرب تست

غره چون کفتار بر گفتارها

دارد از باد هوس آبی بروی