زین شکر که زاغ کم شد و کاست

اکنون که ز باغ زاغ کم شد

بلبل ز گل آشیانه آراست

بر هر سر شاخ عندلیبی ست

فریاد همی کند که باری

امروز زمانه نوبت ماست