گر مسلم بر دو رخ هم کفر و هم ایمان تراست

ای چراغ دل نمی دانی که اندر وصل و هجر

دوزخ بی مالک و فردوس بی رضوان تراست

در میان اهل دین و اهل کفر این شور چیست

از جمال و از بهایت خیره گردد سرو و مه

سرو بستانی تو داری ماه بی کیوان تراست

آنچه بت گر کرد و جادو دید جانا باطل است