از جمال و از بهایت خیره گردد سرو و مه

دوزخ بی مالک و فردوس بی رضوان تراست

در میان اهل دین و اهل کفر این شور چیست

گر مسلم بر دو رخ هم کفر و هم ایمان تراست

سرو بستانی تو داری ماه بی کیوان تراست

آنچه بت گر کرد و جادو دید جانا باطل است

در دو مرجان و دو نرگس کار این و آن تراست