بی دست و کمان و قبضه و شست

اندر عجبم که چشم آن ماه

ناخورده شراب چون شود مست

یا بر دل خسته چون زند تیر

بس کس که ز عشق غمزه او

زنار چهار کرد بر بست

برد او دل عاشقان آفاق