چشمهای همه کس گشته تماشاگه جان

ماه دیدم رهی و زهره سما کاره دوست

گوشها گشته شکر چین که همی ریخت ز نطق

حرفهای شکرین از دو شکر پاره دوست

نز پی بلعجبی از پی نظاره دوست

پیش یکتا مژه چشم چو آهوش ز ضعف

شده شیران جهان ریشه ای از شاره دوست