تازه خونی حذر اندر خم هر تاره دوست

کرده از شکل عزب خانه زنبور از غم

دل عشاق جهان غمزه خونخواره دوست

هر زمان مدعی را ز غرور دل خویش

چون به سیاره شدی از پی چندین چو فلک

از ستاره شده آراسته سیاره دوست

لب نوشینش بهم کرده بر نظم بقاش