یک جهان دیده پر آوازه آواره دوست

دوش روزیم پدید آمده از تربیتش

بازم امروز شبی از غم بی غاره دوست

چه کند قصه سنایی که ز راه لب و زلف

هست پرواره او را رهی از بام فلک

همت شاه جهان ساکن پرواره دوست

شاه بهرامشه آن شه که همیشه کف او