مشاطه تو چون تو بوی دیو تو لابد

کی خشک شود طوبی اگر ابر نبارد

ای آنکه همه برزگر دیو در اسلام

در مزرعه جان تو جز لاف نکارد

هم نقش ترا بر دل و جان تو نگارد

کانکس که مر او را نبود جلوه گر از عشق

شهد از لب او جان و خرد زهر شمارد