کانکس که مر او را نبود جلوه گر از عشق

در مزرعه جان تو جز لاف نکارد

مشاطه تو چون تو بوی دیو تو لابد

هم نقش ترا بر دل و جان تو نگارد

شهد از لب او جان و خرد زهر شمارد

وانرا که قبولش نکند عالم اقبال

گر گلشکری گردد کس را نگوارد