ما را کی لب چو قند بود

خواجه انصاف می بباید داد

با چنین رخ چه جای پند بود

سرو را کی رخ چو ماه بود

می ندانی که پست گردد زود

هر کرا همت بلند بود

هر که معشوقه ای چنین طلبد