خوی احمد بود آنجا که خوی تو بود

هر که او روی تو بیند ز پی خدمت تو

هم به روی تو که پشتش چو به روی تو بود

از تو با رنگ گل و بوی گلابیم از آنک

دیده حور بر آن خاک همی رشک برد

که بر آن نقش ز لعل سر کوی تو بود

کافه خلق همه پیش رخت سجده برد