دیده حور بر آن خاک همی رشک برد

هم به روی تو که پشتش چو به روی تو بود

از تو با رنگ گل و بوی گلابیم از آنک

خوی احمد بود آنجا که خوی تو بود

که بر آن نقش ز لعل سر کوی تو بود

کافه خلق همه پیش رخت سجده برد

حور یا روح که باشد که کفوی تو بود