بر درگهم ز جمع فرشته سپاه بود

با او دلم به مهر و مودت یگانه بود

سیمرغ عشق را دل من آشیانه بود

عرش مجید جاه مرا آستانه بود

در راه من نهاد نهان دام مکر خویش

آدم میان حلقه آن دام دانه بود