امید من به خلد برین جاودانه بود

می خواست تا نشانه لعنت کند مرا

کرد آنچه خواست آدم خاکی بهانه بود

بودم معلم ملکوت اندر آسمان

هفصد هزار سال به طاعت ببوده ام

وز طاعتم هزار هزاران خزانه بود

در لوح خوانده ام که یکی لعنتی شود