تا در کف اندوه بماندست دل من

از توده سیسنبر در بارم در بار

هر چند که بیزار شدم من ز جفاهات

زین مایه بیزاری بیزارم بیزار

زین محنت و اندوه بر آزارم آزار

از بهر رضای دل تو از دل و از جان

ای دوست به جان تو که آوارم آوار