ببندد به عشق تو حورا میان

که هم خردی و هم عزیزی چو زر

هنوز از نهالت نرسته ست گل

هنوز از درختت نپختست بر

گشاید ز رشگ تو جوزا کمر

نباشد کم از ناف آهو به بوی

کرا عشق زلف تو سوزد جگر