چشمه حیوان چه جویی قطره ای آب از نیاز

دستگاه کفر بیش از مایه ایمان شمر

ور نمی دانی که خود جانان چه باشد در صفا

هر چه آن را از تو بیرون برد آن را آن شمر

در کنار افشان ز چشم و چشمه حیوان شمر

یوسف گم کرده از نو دیده شوخی بدوز

پوست را بر قالب خود خانه احزان شمر