دارم ز تو تا جان بود در دل هوا در جان هوس

نیکو بشناسم ز زشت در عشقت ای حورا سرشت

ار بی تو باشم در بهشت آید به چشمم چون قفس

از نزدت ار فرمان بود جان دادنم آسان بود

چشم بسان لاله ها اشکم بسان ژاله ها

هر ساعت از بس ناله ها بر من فرو بندد نفس

ای بت شمن پیشت منم جانم تویی و تن منم