ای بت شمن پیشت منم جانم تویی و تن منم

دارم ز تو تا جان بود در دل هوا در جان هوس

چشم بسان لاله ها اشکم بسان ژاله ها

هر ساعت از بس ناله ها بر من فرو بندد نفس

گر کافرم گر مومنم محراب من روی تو بس

هر چند بی گاه و به گه کمتر کنی بر من نگه

زین کرده باشم سال و مه میدان عشقت را فرس