گر کافرم گر مومنم محراب من روی تو بس

چشم بسان لاله ها اشکم بسان ژاله ها

هر ساعت از بس ناله ها بر من فرو بندد نفس

ای بت شمن پیشت منم جانم تویی و تن منم

هر چند بی گاه و به گه کمتر کنی بر من نگه

زین کرده باشم سال و مه میدان عشقت را فرس

گر حور جنت فی المثل آید بر من با حلل