از جان و جوانی نبود شاد سنایی

در باز به یک داو قمار ای پسر خوش

تا زنده شود مجلس ما از رخ و زلفت

در مجلس ما مشک و گل آر ای پسر خوش

تا دل نکند بر تو نثار ای پسر خوش

صد سجده شکر از دل و از جان به تو آرد

او را ز چه داری تو فگار ای پسر خوش