تا دل نکند بر تو نثار ای پسر خوش

تا زنده شود مجلس ما از رخ و زلفت

در مجلس ما مشک و گل آر ای پسر خوش

از جان و جوانی نبود شاد سنایی

صد سجده شکر از دل و از جان به تو آرد

او را ز چه داری تو فگار ای پسر خوش