عاشق از عشق تو قارون بود دوش

در دل از عشق تو دوزخ می نمود

در کنار از دیده جیحون بود دوش

ای توانگر همچو قارون از جمال

ای به رخ ماه زمین بی روی تو

مونس من ماه گردون بود دوش

بی تو دوش از عمر نشمردم همی