در حجره چشم آمد خورشید خیالش

عشق آمده با نیش که هان ای دل و جان نوش

دردی که به افسانه شنیدم همه از خلق

از علم به عین آمد وز گوش به آغوش

خورشید که دیدست سیه کرده بناگوش

در حسرت آن دیده چون دیده آهو

این دیده نه در خواب و نه بیدار چو خرگوش