از جفای دوستان از دیدگان بگسسته ام

این سلامت را که من دارم ملامت در قفاست

تا نه پنداری که از دام ملامت جسته ام

تو بدان منگر که من عقد نشاط خویش را

باش تا بر گردن ایام بندد بخت من

عقدهای نو که از در سخن پیوسته ام