باش تا بر گردن ایام بندد بخت من

تا نه پنداری که از دام ملامت جسته ام

تو بدان منگر که من عقد نشاط خویش را

از جفای دوستان از دیدگان بگسسته ام

عقدهای نو که از در سخن پیوسته ام