بس عقیقا کز دریغ از دیده بپراکنده ام

عشق تو بر دین و دنیا دلبرا بگزیده ام

خواجگی در راه تو در خاک راه افگنده ام

تا بدیدم درج مروارید خندان ترا

تا به من بر لشگر اندوه تو بگشاد دست

از صلاح و نیکنامی دستها بفشانده ام

دست دست من بد از اول که در عشق آمدم