کاندر هوس تو بر چه کاریم

از فتنه زلف مشکبارش

گویی که همیشه در خماریم

آخر بنگویی ای نگارین

گر دست تو نیست بر سر ما

ما خود سر این جهان نداریم

ما را به جفای خود میازار