ما خد ترا سغبه تر از عقل و روانیم

ما قد ترا بنده تر از سرو روانیم

بی روی تو لب خشک تر از پیکر تیریم

با موی تو دل تیره تر از نقش کمانیم

بیرون ز رخ و زلف تو ما قبله نداریم