با موی تو دل تیره تر از نقش کمانیم

ما قد ترا بنده تر از سرو روانیم

ما خد ترا سغبه تر از عقل و روانیم

بی روی تو لب خشک تر از پیکر تیریم

بیرون ز رخ و زلف تو ما قبله نداریم

بیش از لقب و نام تو توحید نخوانیم

در ره روش عقل تو ما کهتر عقلیم