درده تو سنایی را چون کشته آنیم

شاید که شب و روز همه مدح تو گوییم

در نامه اقبال همه نام تو خوانیم

زان باده که خواجه از کف اقبال تو خوردست

فرخنده حکیمی که در اقلیم سنایی

بگذشت ز اندازه خوبی و ندانیم