تا کی از هجران او ما دستها بر سر زنیم

هر زمان ما را دلی کی باشد و جانی دگر

تا به عشق بی وفایی دیگر آتش در زنیم

تا کی از نادیدنش ما دیده ها پر خون کنیم

گاه آن آمد که بر ما باد سلوت برجهد

گاه آن آمد که ما با رود و رامشگر زنیم

گر فلک در عهد او با ما نسازد گو مساز