گر فلک در عهد او با ما نسازد گو مساز

تا کی از هجران او ما دستها بر سر زنیم

گاه آن آمد که بر ما باد سلوت برجهد

گاه آن آمد که ما با رود و رامشگر زنیم

ما به یک دم آتش اندر چرخ و بر چنبر زنیم

گه ز رخسار بتان بر لاله و گل می خوریم

گه ز زلف دلبران با مشک و با عنبر زنیم