یا دل اندر زلف چون چوگان دلبندان مبند

چنگ در فتراک عشق هیچ بت رویی مزن

تا به شکرانه نخست اندر نبازی جان و تن

یا چو مردان جان فدا کن گوی در میدان فگن

هر چه از معشوق آید همچو دینش کن درست

وآنچه از تو سر برآرد بت بود در هم شکن