خود را بگرد شهر سمر می کنی مکن

گویی دگر کنم مگرم کار به شود

حقا که کار خویش بتر می کنی مکن

منمای روی خویش بهر ناسزا از آنک

بر گل ز مشک ناب رقم می کشی مکش

هر مشک را نقاب قمر می کنی مکن

ای سیمتن ز عشق لب چون عقیق خود